త్రిత్వము తర్వాతి 4వ ఆదివారం

ఈ వచనాలు, దేవుని పట్ల మరియు మతాచారాల పట్ల ఉండే కొన్ని రకాల అవగాహనలను తీవ్రంగా ఖండిస్తాయి. అటువంటి తప్పుడు అవగాహనలు దేవునితో చేసే పనులను లేదా ఆరాధనలను ఒక వ్యాపార లావాదేవీలా (లాభనష్టాల బేరసారాలలా) మారుస్తాయి. యెషయా గ్రంథం దేవుని ప్రజల పనులు, చెరలో వారు అనుభవించిన బాధలు మరియు వారి పునరుద్ధరణను గూర్చిన సుదీర్ఘ చరిత్రను చెరపట్టబడటానికి ముందు, చెర కాలంలో మరియు చెర తర్వాత వ్రాయబడింది. అంటే, ఈ గ్రంథం ఒకే వ్యక్తి చేత, ఒకే సమయంలో లేదా ఒకే స్థలంలో వ్రాయబడలేదని దీనర్ధం. ఈ గ్రంధం వివిధ భాగాలుగా వ్రాయబడిందని, లేదని భిన్నమైన అభిప్రాయాలు ఉన్నప్పటికీ, సాధారణంగా ఈ గ్రంథంలోని 1 నుండి 39 అధ్యాయాలు మొదటి భాగంగా, 40 నుండి 55 అధ్యాయాలు రెండవ భాగంగా, మరియు 55 నుండి 66 అధ్యాయాలు మూడవ భాగంగా విభజింపబడిందని ఎక్కువశాతం మంది అంగీకరిస్తారు. ఇవ్వబడ్డ పాఠం 'మూడవ యెషయా' (ట్రిటో-యెషయా) గ్రంథంలో భాగం. ఇది చెరకాలం తర్వాత వచ్చిన రచనల సమాహారం. చెర నుండి యెరూషలేముకు తిరిగి వచ్చిన వారికి దేవుని నుండి లభించిన హెచ్చరికలను మరియు నిరీక్షణను ఈ వచనాలు అందిస్తాయి. ప్రాముఖ్యంగా, ఈ మూడవ యెషయా ప్రవచనాలు 'శరదృతువు పండుగ' కాలంలో వ్రాయబడ్డాయి. 58వ అధ్యాయం వాటిలో ఒకటి. ఇది మతపరమైన వేషధారణపై (కపటత్వంపై) తీవ్రమైన వ్యంగ్యాస్త్రాలు మరియు కఠినమైన పదజాలంతో నిండి ఉంది. యెషయా 3వ వచనంలో ఇలా ప్రకటిస్తున్నాడు: "దేవునికి దగ్గరవ్వడానికి మనం పెట్టుకునే స్వంత నిబంధనలు వ్యర్థం." ఆపై 3బి నుండి 14 వచనాలలో మానవుల వ్యర్థ ప్రయత్నాలను ఎత్తిచూపుతూ; మీలో వినయం లేదు, మీ స్వంత ప్రయోజనాలనే చూసుకుంటున్నారు, పేదలను బాధిస్తున్నారు, వివాదాలు కలహాలు పెట్టుకుంటున్నారు, హింసకు పాల్పడుతూ భక్తి ఉన్నట్టు నటిస్తున్నారు; మీ ఈ ప్రయత్నాలన్నీ హాస్యాస్పదం! అని హెచ్చరిస్తున్నాడు.

ఈ ధోరణికి భిన్నంగా, బందీల విముక్తి ద్వారా సామాజిక న్యాయాన్ని సాధించటం మరియు పేదల పట్ల కరుణ చూపటం మన విశ్వసనీయతకు సూచికగా మరియు దేవుని సార్వభౌమాధికారాన్ని బలపరిచే సాధనంగా ఉంటుందని యెషయా రూఢిగా ప్రతిపాదించాడు (6-7). ఇలాంటి ప్రతిపాదనలే యేసు నజరేతులోని సమాజ మందిరంలో యెషయా 61:1 నుండి చదవడానికి ఇష్టపడటంలోనూ (లూకా 4:18), మత్తయి 25:31-46 లోని 'అంతిమ తీర్పు' ఉపమానంలోనూ తిరిగి కనిపిస్తాయి. ఈ వచనం ఎన్నో లోతైన ఆలోచనలను అందిస్తున్నప్పటికీ, మన ప్రస్తుత పరిస్థితులకు అనుగుణంగా వాటిలో రెండింటిని ముఖ్యంగా చెప్పుకోవచ్చు. మొదటిది, దేవుడు తన మంచితనానికి బదులుగా ప్రజల నుండి ఆశించేది ఏమిటంటే; ఏ రూపంలో ఉన్న అన్యాయ బంధకాలను, అనగా ఆకలిని, నిరాశ్రయతను మరియు పేదరికం యొక్క వివిధ రూపాలను ఎదిరించి పోరాడటం ద్వారా దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చాలనే వారి సంకల్పం. రెండవది, ఎవరూ కూడా దేవుని నుండి ప్రతిఫలాలు లేదా ప్రతిస్పందనలు ఆశించి ఆయనతో బంధాన్ని నిర్మించుకోలేరని, కేవలం తన కోసం మరియు ఈ ప్రపంచం కోసం దేవుడు కలిగియున్న ఉద్దేశాలతో తమను తాము విలీనం చేసుకోడం ద్వారా మాత్రమే అది సాధ్యమవుతుందనే విషయం. యెషయా ప్రకారం, స్వార్థంతో కూడిన ప్రార్థనలు వ్యర్థం. మనం మన సంకుచిత స్వార్థ ప్రయోజనాలకు అతీతంగా ఎదిగి, ఈ లోకంలో జీవం పట్ల దేవుడు కలిగియున్న ఉద్దేశాలను అడ్డుకునే శక్తులను ఎదిరించాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నాడు. ఏదేమైనా, యెషయా సమూహ శ్రేయస్సుకు సంబంధించిన ప్రోత్సాహకాలను అందిస్తున్నాడిక్కడ (8-12). ఇక్కడ మనం గమనించాల్సింది ఏమిటంటే — యెషయా కేవలం చెర నుండి తిరిగి వచ్చి, ధర్మశాస్త్రం మరియు దేవాలయ పద్ధతులు, ఆచారాల ప్రకారం దేవుని వైపు తిరిగితే చాలు మళ్లీ దేవుని అనుగ్రహాన్ని పొందవచ్చని నమ్మిన ప్రజలతో మాట్లాడుతున్నాడు. పేదరికాన్ని అనుభవిస్తున్న ప్రజల పట్ల వారు కలిగి ఉండాల్సిన వైఖరికి సంబంధించి, మరింత తీవ్రమైన అంశాలను ఆలోచించేలా యెషయా వారికి సహాయపడుతున్నాడు. ఏది ఏమైనప్పటికీ, మనం ప్రతిఫలాలను ఆశించి కాకుండా, దేవుని మంచితనానికి కృతజ్ఞతగా మాత్రమే దాతృత్వం మరియు పరోపకారాలు చేద్దాం. జాగ్రత్త! దేవునికి లంచం ఇవ్వలేము. సువార్త పాఠ్యభాగంలో (మత్తయి 5:43-48) యేసు దీనికి మరింత సహాయకరమైన అర్ధాన్ని అందిస్తున్నారు.

రోమాలోని సంఘాలలో ఉన్న అనైక్యత మరియు విభేదాల సమస్యల గురించి పౌలు ఇక్కడ మాట్లాడుతున్నాడు. ఇవి ఎలాంటి సిద్ధాంతపరమైనవి కావు, కేవలం ఆహారపు అలవాట్ల చుట్టూ ఉన్న పక్షపాతాల వల్ల తలెత్తినవి. పౌలు ఇక్కడ బలహీనమైన విశ్వాసుల గురించి — బహుశా శాఖాహారులు లేదా కోషర్ (పవిత్రమైన) మాంసం తినేవారి గురించి కావచ్చు (3-12), అలాగే బలమైన విశ్వాసుల గురించి (13-15) మాట్లాడుతున్నాడు. ఈ సమస్య యొక్క ఖచ్చితమైన స్వభావం గురించిన పూర్తి వివరాలు మనకు లేనప్పటికీ, కొన్ని ఆధిపత్య సమూహాలు తమ సాంస్కృతిక ప్రాధాన్యతలను, ఆహారపు అలవాట్లను ఇతరులపై రుద్దుతున్నాయని, అంతటితో ఆగక విశ్వాసాన్ని ఆచరించడానికి ఇవి ఎంతో అవసరమని కూడా పట్టుబడుతున్నాయని స్పష్టమవుతోంది. పౌలు అటువంటి దూకుడు ప్రవర్తనను గద్దించడమే కాకుండా, వారి తప్పుడు ధోరణులను కూడా సరిదిద్దుతున్నాడు. ‘మీ మూఢనమ్మకాలు మరియు వర్గశ్రేణులతో కూడిన మీ సంస్కృతిని, అలవాట్లను దేవుని ఉద్దేశాలతో ముడిపెట్టి గందరగోళపడకండి. దేవునితో మీకున్న బంధానికి ఇవి ముఖ్యం కావు.’ అని ఆయన అంటున్నట్టుగా అనిపిస్తుంది. ఇంకా, ఇతరులను నియంత్రించడానికి లేదా వారిపై ఆధిపత్యం చలాయించడానికి విశ్వాసాన్ని ఒక సాధనంగా ఉపయోగించకూడదని ఆయన చెబుతున్నాడు; యేసు యొక్క సమాజంలో (సంఘంలో) ఉన్నవారు ఒకరినొకరు ప్రత్యర్థులుగా కాకుండా, నిరీక్షణతో కూడిన ప్రయాణంలో తోటి ప్రయాణికులుగా (యాత్రికులుగా) భావించాలని ఆయన అంటున్నాడు (10 మరియు 13వ).

దేవుని రాజ్యానికి లేదా ఈ లోకం మరియు జీవం పట్ల ఆయనకు ఉన్న ఉద్దేశాలకు, ఆయా పరిస్థితులకు సంబంధించిన కొన్ని సాంస్కృతిక అంశాలతో ఎలాంటి సంబంధం లేదని గమనించాలి. ఉదాహరణకు, మతపరమైన సమాజాలు వివిధ సాంస్కృతిక పరిధులలో ఎదుగుతున్న కొద్దీ — పితృస్వామ్యం, వర్ణవివక్ష, కుల శ్రేణులు (హెచ్చుతగ్గులు) మొదలైనవాటిని దేవుడు ఇచ్చినవిగా, ప్రామాణికమైనవిగా ఇతరులపై రుద్దడం జరిగింది. మన సమాజాలలోని చాలా మంది ఇప్పటికీ ఈ సాంస్కృతిక అణచివేత భారం కిందే బతకాల్సిన పరిస్థితి ఉంది. మనం మన అంతరంగం నుండి ఇలాంటి సంస్కృతులను వదిలించుకోవాలి, అలాగే విశ్వాసం యొక్క సంతోషకరమైన, విముక్తినిచ్చే రూపాలను పెంపొందించడానికి చురుగ్గా పని చేయాలి. గత తరాల నాటి చిహ్నాలు, పురాణాలు, కథలు మరియు నమ్మకాలను మార్చలేనివిగా లేదా ప్రామాణికమైనవిగా పట్టుబట్టడం సరికాదు. మన విశ్వసనీయతకు సూచికలు ఆత్మ ఫలాలే (గలతీ 5:22-23), అంతేకాని మనం ఏమి ధరిస్తున్నాం, ఏమి తింటున్నాం లేదా ఏమి తినట్లేదు అనేది కాదు. ఇక్కడ మంచితనం, నీతి, సమాధానం మరియు ఆనందాన్ని కలిగి ఉండే మన సామర్థ్యాలే ప్రాముఖ్యమైనవి (18). చివరిగా, రెండు సమూహాల వారు కూడా ఒకరినొకరు చేర్చుకోవాలని (ఆదరించాలని) ప్రోత్సహించబడ్డారు (15:7-13). యేసుక్రీస్తు నందలి దేవుని ద్వారా మనం ఒక నూతనమైన, గౌరవప్రదమైన గుర్తింపును కలిగి ఉన్నాము; కాబట్టి అనవసరమైన, భారమైన సంస్కృతులు, సంప్రదాయాల వల్ల మరియు వాటి ద్వారా వచ్చే నమ్మకాలు, వైఖరుల వల్ల ఆ గుర్తింపును మనం నిరాకరించవద్దు లేదా తగ్గించవద్దని గ్రహించాలి.

ఈ పాఠ్యభాగం యేసు యొక్క అత్యంత విప్లవాత్మకమైన బోధనలలో ఒకటైన కొండమీది ప్రసంగంలో భాగం. ఇది ప్రత్యేకంగా ఇక్కడ, ఇప్పుడు (ప్రస్తుత క్షణంలో) దేవుని రాజ్యం యొక్క రాకను అనుభవించడానికి మరియు దానిని ముందుకు తీసుకెళ్లడానికి ఒక ప్రత్యామ్నాయ మార్గాన్ని అందిస్తుంది. లోకంలో ఉన్న అప్పటి పద్ధతులు/నియమాలకు భిన్నంగా, యేసు దేవుని మనస్సును ఇక్కడ ఆవిష్కరిస్తున్నట్టుగా అనిపిస్తుంది. ఆయన “దీనులైనవారు ధన్యులు, వినయముగలవారు ధన్యులు, సమాధానపరచువారు ధన్యులు, మొదలైనవి...” అంటూ ప్రారంభించి, సుదీర్ఘంగా మాట్లాడుకుంటూ వెళ్తారు. ఇక్కడ, ఈ ఐదు వచనాలలో, యేసు యూదా మతం యొక్క పాత బోధనలను ఆరు విషయాలలో పునఃసమీక్షించి, కొత్తగా వివరించాడు: 1. నరహత్య మరియు కోపం - 21వ; 2. వ్యభిచారం మరియు లైంగిక కోరిక - 27వ; 3. విడాకులు - 31వ; 4. ప్రమాణాలు - 33వ; 5. ప్రతికారం తీర్చుకోవడం - 38వ; 6. ప్రేమ మరియు ద్వేషం - 43వ. ఆయన వీటిలో ప్రతిదానిని “...అని చెప్పబడిన మాట మీరు విన్నారు గదా”, “...అయితే నేను మీతో చెప్పునదేమనగా” అని నొక్కిచెబుతూ ప్రారంభిస్తారు. ఈ ఆరు అంశాలు సమాజం యొక్క సమగ్రతకు (ఐక్యతకు) ముప్పుగా పరిగణించబడ్డాయి, అందువల్ల వీటిపై విస్తృతంగా చర్చలు జరిగేవి. యేసు ఆ పాత పద్ధతులనే మళ్లీ బలపరచకుండా, వాటిలో ప్రతిదానికి ఒక విప్లవాత్మకమైన, ప్రత్యేకమైన స్వభావాన్ని అందిస్తూ ప్రేమ, కనికరం, వినయం మరియు నమ్మకత్వం వంటి విలువలను ఉన్నతంగా చాటిచెప్పారు.

శత్రువును ద్వేషించాలని ప్రతిపాదించే ద్వితీయోపదేశకాండము 7:2 వచనానికి విరుద్ధంగా, యేసు “మీ శత్రువులను ప్రేమించుడి” అని చెప్తాడు (44). ఆ తర్వాత వచ్చే మాటలలో, ఆయన కేవలం విప్లవాత్మకంగానో లేదా ఆలోచనలను రేకెత్తించేలానో మాట్లాడటం లేదు కాని; దానికి మించి శత్రుత్వం, పగ, ద్వేషం మరియు హింసల యొక్క క్రూరత్వాన్ని బట్టబయలు చేస్తున్నాడు. ఎందుకంటే ఇవి మంచితనాన్ని కలిగి ఉండే మానవ సామర్థ్యాలను మరియు నూతన అవకాశాలను క్షీణింపజేస్తాయని తెలియజేస్తున్నాడు . దేవుడు అందరినీ సమానంగా చూస్తాడని మరియు అందరి పట్ల శ్రద్ధ వహిస్తాడని 45వ వచనం కూడా ఒక ముఖ్యమైన విషయాన్ని నొక్కిచెబుతుంది. పుట్టుక, జాతి, ప్రాంతం లేదా ఆర్థిక స్థితి ఆధారంగా దేవునికి ఎలాంటి పక్షపాతం ఉండదని చెప్తుంది. దేవుని సృష్టి ద్వారా వ్యక్తమయ్యే ఆయన ఉదారత అందరి కోసం. కాబట్టి, ప్రతిఫలాన్ని ఆశించి కాకుండా (యెషయా 58 లో మనం చూసినట్లుగా), దేవుడు మిమ్మల్ని మంచిగా, ప్రేమగా, శ్రద్ధ చూపేలా, మరియు పంచుకునేలా సృష్టించాడు కాబట్టి మీరు మంచిగా ఉండాలి, మంచి చేయాలి; అంతేగాని స్వార్థంతో, అత్యాశతో లేదా దూకుడుగా ఉండటానికి కాదని గమనించాలి. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, మీ స్తుతి గీతాలతో, విలాసవంతమైన కానుకలతో మరియు ఆడంబరమైన మతాచారాలతో దేవునికి లంచం ఇవ్వలేరు. మీ ప్రేమను తిరిగి బదులు తీర్చుకోలేని వారిని ప్రేమించండి. యేసు తన ప్రేమ యొక్క భావనను 'సమరయుని ఉపమానం' ద్వారా నిర్వచించారు. ఆ సమరయుడు రోడ్డు పక్కన రక్తమోడుతూ పడి ఉన్న, పేరు లేని, ముఖం తెలియని బాధితుడికి పరిచర్య చేస్తాడు. తనకు ఆ వ్యక్తి ఎవరో తెలియకపోయినప్పటికీ అతడిని ప్రేమిస్తాడు. ఇక్కడ గమనించాల్సిన విషయం ఏమిటంటే — జీవాన్ని అనుభవించడానికి అనుకూలమైన పరిస్థితులను సృష్టించే నైతిక మార్పు, మనం దాన్ని ఏ పేరుతో పిలిచినప్పటికీ, అది ఆధ్యాత్మిక పరిపక్వతకు ఒక సూచికని గమనించాలి.