ఈస్టర్ తర్వాతి 5వ ఆదివారం

నెబుకద్నెజరు నాయకత్వంలోని బబులోను సామ్రాజ్యం యూదాను జయించిన కాలంలో, యిర్మీయా ప్రవచన పరిచర్య జరిగింది. ఇది ఇశ్రాయేలు చరిత్రలో అత్యంత విపత్కరమైన కాలంగా నిలిచి చివరకు క్రీ.పూ. 586లో యెరూషలేము మరియు దేవాలయ నాశనానికి దారితీసింది. ఈ కాలంలో, యిర్మీయా రాబోయే తీర్పు గురించి పదేపదే హెచ్చరించాడు. యూదా నాయకుల మతపరమైన వేషధారణను, ఆర్థిక అక్రమాలను తీవ్రంగా ప్రశ్నించాడు మరియు దేవునితో చేసుకున్న నిబంధనకు అవిధేయత చూపినందుకు ఆ దేశం అనుభవించబోయే వినాశకరమైన పరిణామాలను ప్రకటించాడు. అంతేకాకుండా, యిర్మీయా చెరలో ఉన్న వారికి లేఖ రాస్తూ, తమ కష్టాలు త్వరలోనే ముగుస్తాయనే అబద్ధపు వాగ్దానాలను సరిదిద్దాడు. ఈ అధ్యాయంలో, వారు అక్కడే స్థిరపడాలని, తమ జీవితాలను నిర్మించుకోవాలని మరియు సులభమైన మార్గాల కోసం పరుగులు తీయకుండా దేవుని సమయాన్ని నమ్మాలని వారికి బోధించాడు.

ముఖ్యాంశాలు మరియు పాఠాలు

11వ వచనం: "నేను మిమ్మును గూర్చి ఉద్దేశించిన సంగతులను నేనెరుగుదును" అని అనువదించబడిన హెబ్రీ వాక్యంలో (యదా - "నేను ఎరుగుదును") అనే క్రియ మరియు (మహాషబోత్ - "ఆలోచనలు", "ఉద్దేశాలు" లేదా "ప్రణాళికలు") అనే పదాలు ఉన్నాయి. ఇవి, దైవిక సార్వభౌమాధికారం యొక్క బలమైన ముద్రను కలిగున్నాయి. అంటే, జీవితం సౌకర్యవంతంగా ఉంటుందని ఈ వాగ్దానం చేయబడటంలేదు, కానీ దేవుడు తన ప్రజల జీవిత గమ్యాన్ని నాశనం వైపు కాకుండా, సంపూర్ణత వైపు నడిపిస్తాడని ఇది తెలియజేస్తుంది.

12వ వచనం: చెరలోనున్న వారు, దేవుడు తమను శాశ్వతంగా విడిచిపెట్టాడని, ప్రార్థన చేసినా కేవలం శూన్యమే మిగులుతుందని భావిస్తూ ఒక భయంకరమైన ఆందోళనలో ఉన్నవారికి దేవుడు నేరుగా సమాధానమిస్తూ "ఆలకింతును" ('ఎస్మా') అని భరోసానిస్తున్నాడు. యెహోవా తన వార్తను అందించే మార్గాలు తెరిచే ఉన్నాయని, ప్రజలు ప్రభువును వేడుకుంటే ఆయన సమాధానమిస్తాడని ప్రకటిస్తున్నాడు. దీనిని బట్టి నిరీక్షణ అనేది కేవలం పరిస్థితులపై ఆధారపడినది కాక, అది దేవునితో గల సంబంధంపై ఆధారపడినదని స్పష్టమవుతుంది.

13వ వచనం: బెకోల్-లెవాబ్కెమ్ — "..పూర్ణమనస్సుతో.." అనేది ఈ వచనంలో అత్యంత ముఖ్యమైన నైతిక మరియు ఆధ్యాత్మిక నిబంధన. దేవుణ్ణి కనుగొంటామనే వాగ్దానం షరతులు లేనిది కాక; అది వెదకే విధానం మరియు నాణ్యతపై ఆధారపడి ఉంటుందని తెలియజేయబడుతుందిక్కడ. ఈ వాక్యం ద్వితీయోపదేశకాండపు సంప్రదాయాన్ని (ద్వితీ 4:29–31 చూడండి) ప్రతిబింబిస్తుంది, ఇందులో యెహోవా పట్ల పూర్ణమనస్సుతో భక్తి కలిగి ఉండటం అనేది నిబంధనలో తప్పనిసరి.

14వ వచనం: ఈ వచనంలో, పునరుద్ధరణ అనేది కేవలం ఆధ్యాత్మికమే కాక, అది భౌతికమైనది కూడా; కేవలం వ్యక్తిగతమే కాక, అది సామూహిక మరియు భౌగోళికమైనది కూడా అని తెలియజేయబడుతుంది. ".. ఆ జనులందరిలో నుండియు.." (కిబ్బెస్ - "సమకూర్చుట") అనే భాష, ప్రవచన దైవజ్ఞానశాస్త్రంలోని ప్రధాన అంశాలలో ఒకటైన—చెల్లాచెదురైన ప్రజలను తిరిగి వారి స్వదేశానికి చేర్చుకోవడం అనే అంశాన్ని సూచిస్తుంది. "ఎచ్చటనుండి మిమ్మును చెరకుపంపితినో అచ్చటికే మిమ్మును మరల రప్పింతును" (షాబ్తి ఎత్ షెబూత్ కెమ్) అనే వాక్యం యెహోవా చొరవను మరియు ఆయన కర్తృత్వాన్ని నొక్కి చెబుతూ, ఇది ప్రజలు తమ స్వశక్తితో చేయగలిగిన తిరోగమనం కాక, దేవుడే స్వయంగా చేసిన పునరుద్ధరణా కార్యమని తెలియజేస్తుంది.

ధ్యానం

యిర్మీయా 29:11–14 ప్రాథమికంగా దేవుని స్వభావం గురించి చేసే ఒక ప్రకటన. ఇశ్రాయేలు ప్రజలు ఎదుర్కొన్న అత్యంత భయంకరమైన జాతీయ విపత్తు — దేవాలయ నాశనం, దావీదు రాజవంశ పతనం, మరియు ప్రజలను చెరలోకి తరలించడం వంటి పరిస్థితుల మధ్య, తన నిబంధన ప్రజల పట్ల తన ప్రాథమిక వైఖరి 'షలోమ్' (సమాధానం) అని యెహోవా ప్రకటిస్తున్నాడు: దీని అర్థం సంపూర్ణత, క్షేమం మరియు సరైన సంబంధం. ఈ ప్రకటనతో పాటు ఒక పునరుద్ధరణ వాగ్దానం ఇక్కడ ఉంది; ఇది సామూహికమైనది, అంత్యకాలానికి సంబంధించినది మరియు దైవిక సార్వభౌమాధికారంపై నిలకడగా ఆధారపడినది. ఈ లేఖనం ద్వారా యిర్మీయా అందించిన సందేశం ప్రవచనార్థక వాస్తవికత మరియు అంత్యకాల నిరీక్షణల మేళవింపు. ఏ సామ్రాజ్యం, ఏ చెర, లేదా ఏ మానవ వైఫల్యం కూడా దేవుని ప్రణాళికలను అడ్డుకోలేవని తెలియజేస్తున్నాడు. దేవుడు చెల్లాచెదురైన వారిని సమకూర్చువాడు, విరిగిపోయిన వారిని పునరుద్ధరించువాడు, మరియు పూర్ణమనస్సుతో తనను వెదకే వారికి దొరికే దేవుడు.

రోమీయులకు 8:24-28 అనేది ఆత్మలో జీవించడం, ప్రస్తుత బాధలు మరియు భవిష్యత్తు మహిమ గురించి పౌలు చేసిన విస్తృత వాదనలో భాగం. సృష్టి మూలుగుచున్నదని, విశ్వాసులు తమ అంతరంగంలో మూలుగుచున్నారని, మరియు బలహీనతలో ఆత్మ మనకు సహాయం చేస్తాడని (22) ఆయన ఇప్పటికే వివరించారు, కాబట్టి ఈ వచనాలు తుది విముక్తి కోసం నిరీక్షణతో ఎదురుచూసే అంశాన్ని కొనసాగిస్తాయి. ఈ లేఖన భాగం ప్రధానంగా ప్రార్థనకు తక్షణ సమాధానాలు పొందడం గురించి కాదు. ఇది ఇప్పటికే పొందిన రక్షణకు మరియు ఇంకా ఎదురుచూస్తున్న రక్షణకు మధ్య క్రైస్తవులు ఎలా జీవించాలో తెలియజేస్తుంది; బాధలు, బలహీనతలు మరియు అనిశ్చితి ద్వారా దేవుడు ఒక మంచి ఉద్దేశం కోసం పని చేస్తున్నాడని విశ్వసించడం దీని ముఖ్య ఉద్దేశ్యం.

ముఖ్య వచనాలు

25వ వచనం: ఈ నిరీక్షణ ఓపికతో ఎదురుచూసే సామర్థ్యాన్ని కలిగిస్తుందని 25వ వచనం చెబుతోంది. దీని అర్థం నిష్క్రియాత్మకంగా లొంగిపోవడం కాక, వర్తమానం ఇంకా అసంపూర్తిగా ఉన్నప్పటికీ దేవుని భవిష్యత్తుపై స్థిరమైన నమ్మకాన్ని ఉంచడమని తెలియజేస్తుంది.

26వ వచనం: దీనిలో, పౌలు ప్రార్థన మరియు మానవ బలహీనత గురించి చర్చిస్తాడు. మనం దేనికోసం ప్రార్థించాలో మనకు ఎప్పుడూ తెలియదు, కానీ ఆత్మ మన కోసం విజ్ఞాపన చేస్తాడని చెప్తున్నాడు. అంటే మన బలహీనతలు దేవుని సంరక్షణను లేదా మన ప్రార్థనలు ఆయనకు వినబడటాన్ని ఏమాత్రం అడ్డుకోలేవని తెలియజేస్తున్నాడు.

27వ వచనం: ఆత్మ చేసే విజ్ఞాపన దేవుని చిత్తానికి సంపూర్ణ అనుగుణంగా ఉంటుందని 27వ వచనం చూపిస్తుంది. అంటే ప్రార్థన కేవలం మనకు కావాల్సినవి పొందడం మాత్రమే కాక, దేవుని ఉద్దేశంలోకి మరియు ఆయన జ్ఞానంలోకి నడిపించబడటం అని తెలియజేస్తున్నాడు.

28వ వచనం: ఇది దేవుని ప్రేమించేవారికి, ఆయన సంకల్పం చొప్పున పిలువబడినవారికి సమస్తమును మేలుకొరకే జరిగించును అని చెప్పే ఒక గొప్ప వాగ్దానం. అంటే ప్రతి సంఘటన స్వతహాగా మంచిదని దీని అర్థం కాదు, కానీ బాధలు, నిరీక్షణలు, మరియు బలహీనతలను దేవుడు ఒక గొప్ప విమోచన ప్రణాళికలో భాగంగా మలచగలడని దీని అర్థం.

అంశాలు

 నిరీక్షణ: అంటే, దేవుడు వాగ్దానం చేసిన దానికి మరియు ప్రస్తుతం వారు కళ్ళముందు చూడగలిగే దానికి మధ్య విశ్వాసులు జీవిస్తారని దీని అర్ధం.

 ఓర్పుతో కూడిన సహనం: అంటే, ఎదురుచూడటం అనేది విశ్వాసంతో కూడిన క్రైస్తవ జీవితంలో ఒక భాగమే, అది వైఫల్యానికి చిహ్నం కాదని దీని అర్ధం.

 పరిశుద్ధాత్మ సహాయం: ప్రార్థనలో మనకు ఎదురయ్యే మానవ బలహీనతకు దైవిక విజ్ఞాపన తోడవుతుందని దీని భావం.

 ఉద్దేశంతో కూడిన దైవిక ఏర్పాటు: పరిస్థితులు బాధాకరంగా లేదా అయోమయంగా ఉన్నప్పటికీ, దేవుడు మన జీవితంలోని ప్రతి అంశంలోనూ చురుకుగా పనిచేస్తూనే ఉంటాడని దీని అర్ధం.

ధ్యానం

రోమీయులకు 8:24-28 నుండి మనం నేర్చుకోగల పాఠం ఏమిటంటే, జీవితం కష్టతరంగా ఉన్నప్పుడు మరియు మనం అడిగిన వాటికి వెంటనే సమాధానాలు లభించనప్పుడు కూడా, మనం నిరీక్షణతో మరియు ఓర్పుతో జీవించవచ్చు. బాధలు, బలహీనతలు, మరియు అనిశ్చితులు దేవుని సంకల్పాన్ని ఏమాత్రం నిర్వీర్యం చేయలేవని దానికి బదులుగా, దేవుని సంరక్షణ మరియు ఆయన దైవిక ఏర్పాటు పనిచేసే వేదికలుగానే ఇవి మారుతాయని పౌలు బోధిస్తున్నాడు.

యోహాను 17:1-19: ఈ వచనాలు యేసు బంధించబడటానికి ముందు రాత్రి జరిగిన సన్నివేశాన్ని వివరిస్తాయి. ఇది యోహాను 13-16 అధ్యాయాలలో ఆయన చేసిన వీడ్కోలు ఉపదేశాల తర్వాత, మరియు ఆయన బంధించబడే గెత్సెమనే తోటలోకి వెళ్ళడానికి కొద్దిసేపటి ముందు జరిగింది. యేసు సిలువకు వెళ్లడానికి సిద్ధపడుతూ, మొదట తన కోసం మరియు ఆ తర్వాత తన శిష్యుల కోసం విజ్ఞాపన చేస్తాడు కనుక దీనిని తరచుగా "ప్రధాన యాజక ప్రార్థన" అని పిలుస్తారు. ఈ ప్రార్థన యేసు మేడగదిలో చేసిన ఉపదేశానికి పరాకాష్ట, కాబట్టి ఇది ఆయన శిష్యులకు ఇచ్చిన చివరి సూచనలను అనుసరిస్తూ, ఆ అధ్యాయాలలోని ఇతివృత్తాలను ఏకం చేస్తుంది. యేసు పదేపదే ఎదురుచూస్తున్న "ఆ ఘడియ" ఇప్పుడు ఆసన్నమైంది, సిలువకు ఇంకా కొన్ని గంటలు మాత్రమే సమయం మిగిలుంది కాబట్టి ఈ సన్నివేశం అత్యంత అత్యవసరమైనది. శిష్యుల సమక్షంలోనే యేసు ఈ ప్రార్థన చేస్తాడు; అంటే తండ్రితో ఆయన చేసే సంభాషణను శిష్యులు కూడా విని, తమ విశ్వాసాన్ని బలపరుచుకోవాలని ఆయన ఉద్దేశ్యం. రాబోయే బంధనం కారణంగానే, ఈ ప్రార్థనలో సంరక్షణ, ఐక్యత మరియు ప్రతిష్ట గురించి యేసు ప్రత్యేకంగా ఇక్కడ నొక్కి చెబుతాడు.

ముఖ్యాంశాలు

 మహిమ: యేసు తండ్రి మహిమతో ప్రార్థనను ప్రారంభిస్తాడు. సిలువ అనేది ఓటమి కాక, అది దేవుని రక్షణ ప్రణాళికలో ఒక భాగమని దీని ద్వారా ఆయన చూపిస్తున్నాడు.

 సంరక్షణ: వ్యతిరేకత ఉన్న ఈ ప్రపంచంలో తన శిష్యులను సురక్షితంగా ఉంచమని మరియు కీడు నుండి వారిని కాపాడమని దేవుణ్ణి యేసు కోరుతాడు. వారి పరిచర్య అటువంటి వ్యతిరేక పరిస్థితుల్లోనే కొనసాగుతుంది కాబట్టి ఇది అవసరం. క్రైస్తవ జీవితం అంటే ప్రపంచం నుండి పారిపోవడం కాక, ప్రపంచంలో ఉంటూనే నమ్మకమైన సాక్షులుగా జీవించడమన్న సత్యం ఇక్కడ ముఖ్యమైనది.

 ప్రతిష్ట : శిష్యులు సత్యం ద్వారా, ముఖ్యంగా దేవుని వాక్యం ద్వారా ప్రతిష్టపరచబడాలని యేసు ప్రార్థిస్తాడు. 17-19 వచనాలలో, యేసు, "సత్యమందు వారిని ప్రతిష్ట చేయుము; నీ వాక్యమే సత్యము" అని ప్రార్థిస్తాడు, తద్వారా ఈ ప్రార్థనలో ప్రతిష్ట అనేది ప్రధానాంశంగా మారుతుంది. ప్రతిష్టపరచబడటం అంటే దేవుని ఉద్దేశాల కోసం ప్రత్యేకించబడటం, ఈ లేఖన భాగం ప్రకారం అది తండ్రి వాక్యం ద్వారా జరుగుతుంది. యేసు తనను తాను వారి కోసం ప్రతిష్టపరచుకుంటున్నానని కూడా చెబుతాడు, అంటే ఆయన విధేయత మరియు మరణమే వారి ప్రతిష్టకు మాదిరిగా మరియు శక్తిగా మారుతాయి.

 ఐక్యత: శిష్యుల పట్ల ఆయన చూపే శ్రద్ధలో వారి ఏకత్వం మరియు ఆయన పట్ల వారికి ఉన్న ఉమ్మడి విధేయత ఇమిడి ఉన్నాయి.

 పరిచర్య: యేసు వారిని లోకంలోనికి పంపుతాడు, కాబట్టి వారి ప్రతిష్ట అంటే లోకానికి దూరంగా (ఏకాంతంగా) ఉండటం కాక, లోకంలో దేవునికి సాక్షులుగా ఉండటమని అర్ధం.

ధ్యానం

ఈ లేఖన భాగం యేసు హృదయాన్ని మనకు చూపే ఒక కిటికీ వంటిది: ఆయన సిలువ ద్వారా మహిమపరచబడతాడు, దేవుని గూర్చిన జ్ఞానం ద్వారా నిత్యజీవాన్ని ప్రసాదిస్తాడు, తన ప్రజలను కాపాడతాడు మరియు పరిచర్య కోసం వారిని ప్రతిష్ఠిస్తాడు. ఇది కేవలం వ్యక్తిగత ఆధ్యాత్మికతకు సంబంధించినది మాత్రమే కాక, బదులుగా సత్యంచే రూపుదిద్దుకుని లోకంలోకి పంపబడిన ప్రజల గురించని అర్ధం చేసుకోవాలి. ఆ కోణంలో, యోహాను 17:1-19 అనేది ఒక ప్రార్థన మరియు ఒక అప్పగింతగా నిలుస్తుంది.

ముగింపు

ఈరోజు, దేవుని అచంచలమైన పునాదిపై మన నమ్మకాన్ని ఉంచమని మనం ఆహ్వానించబడ్డాము. మన నిరీక్షణను దేవుని యందు ఉంచినప్పుడు, మనం ఎలాంటి పరిస్థితులను ఎదుర్కొన్నా సరే, నిలిచి ఉండే సమాధానాన్ని పొందుతాము. మీ నిరీక్షణ ఎక్కడ ఉంది? మనం తాత్కాలికమైన మరియు బలహీనమైన వాటిపై నమ్మకం ఉంచుతున్నామా, లేక దేవుని వాగ్దానాలనే దృఢమైన పునాదిపై మన జీవితాలను నిర్మించుకుంటున్నామా? తనను నమ్మమని, ఆయన మారనట్టి స్వభావంలో మన నిరీక్షణను కనుగొనమని, మరియు ప్రపంచం అల్లకల్లోలంగా ఉన్నట్లు అనిపించినప్పుడు కూడా ధైర్యంగా జీవించమని యేసు మనల్ని ఆహ్వానిస్తున్నాడు. నిజమైన విశ్వాసం అంటే కష్టాలను తప్పించుకోవడం లేదా విస్మరించడం కాదు; వాటిని దేవుని నిత్య ప్రణాళిక అనే దృక్పథంతో చూడటం. ఈ లోకపు విషయాలన్నీ గతించిపోతాయని, కానీ దేవుని వాగ్దానాలు నిలిచి ఉంటాయని యేసు మాటలు మనకు గుర్తుచేస్తున్నాయి. జీవితం అల్లకల్లోలమైన కాలాలను తీసుకురావచ్చు, కానీ మన విశ్వాసం మాత్రం స్థిరంగా ఉండగలదని దృఢమైన నిరీక్షణ మనకు గుర్తుచేస్తుంది. "కాలపు సూచనలు" మనల్ని నిరాశ వైపు కాకుండా, దేవుని వాగ్దానాలలో మనం కలిగి ఉన్న నిరంతర నిరీక్షణ వైపు నడిపిస్తాయి. దేవుని రాజ్యం సమీపంలో ఉందని, దేవుని ప్రేమ మరియు ఆయన ఉద్దేశ్యాలు అచంచలమైనవనే నమ్మకంలో పాతుకుపోయి, మనం ధైర్యంగా జీవించడానికి పిలవబడ్డాము. కాబట్టి ఏది ఏమైనా, మనం మన నిరీక్షణను దేవునిపై ఉంచి ఆయనను పట్టుకుందాం, అప్పుడు దేవుడు మనల్ని సురక్షితంగా గమ్యానికి చేరుస్తాడు.