త్రిత్వము తర్వాతి 10వ ఆదివారం

యూదాయా కొరియకు కాలము మధ్య యిర్మీయా ప్రవక్తకు ఈ మాటలు వచ్చెను. అతడు మందిరపు రాక పోటలో నిలిచి యెహోవా మాటను ప్రకటించెను (1:1), మరియు యెహోవా ఇట్లనెను: “యూదా దేశమా, యెహోవా మాట వినుము. యెహోవా మందిరములోనికి ప్రవేశించు ద్వారమున నిలిచి, యూదా వారందరితోను యెహోవా మాట వినుడి.” యిర్మీయా ద్వారా యెహోవా తన ప్రజలకు హెచ్చరికను ఇచ్చాడు. వారు దేవుని మందిరములో ఉన్నందున తాము సురక్షితులమని భావించారు. కానీ వారి జీవితాలలో దేవుని చిత్తము కనిపించలేదు. వారు దొంగతనము, హత్య, వ్యభిచారము, అబద్ధ ప్రమాణములు చేయుచు, బయలుకు ధూపము వేయుచు, తమకు తెలియని దేవతలను అనుసరించుచున్నారు (6:17). పాపములు చేసిన తరువాత వారు దేవుని మందిరమునకు వచ్చి, “మేము రక్షింపబడితిమి” అని చెప్పుకొనుచున్నారు. వారు దేవుని మందిరమును దొంగల గుహగా మార్చియున్నారు (6:20). వారి జీవితము ఆనందముగా ఉండాలని వారు కోరుకున్నారు. దేవుని మాటలను ఆచరించకుండా, తమ ఇష్టానుసారముగా జీవించుచున్నారు. వారు దేవుని మందిరములో ఉన్నామని చెప్పుకొని, తమ పాపములను సమర్థించుకొనుచున్నారు. యిర్మీయా వారితో “దారిని చక్కదిద్దుకొనుడి, ప్రవృత్తిని మార్చుకొనుడి” అని చెప్పుచున్నాడు. “దేవుని మందిరము, దేవుని మందిరము, దేవుని మందిరము” అని చెప్పుకొనుట వలన మాత్రమే రక్షణ కలుగదని వారికి తెలియజేస్తున్నాడు. దేవుని మాటను వినుట, ఆయన ఆజ్ఞలను అనుసరించుట, నీతిగా జీవించుట అవసరము. దేవుని మీద విశ్వాసము కలిగి, ఇతరులకు న్యాయం చేయాలి. అప్పుడు మాత్రమే దేవుడు మన మధ్య నివసించును. యిర్మీయా తన మాటలను మందిరపు ద్వారమున నిలిచి ప్రకటించాడు. దేవుని ప్రజలు తమ జీవితాలను పరిశీలించుకొనవలసిన అవసరము ఉంది. దేవుని మందిరములో ఉండుట మాత్రమే కాదు, దేవుని మాట ప్రకారము జీవించుట ముఖ్యము. మనము దేవుని మందిరములో ఉన్నామని చెప్పుకొని పాపములో జీవించకూడదు. దేవుని మాట మన జీవితాలను మార్చాలి. దేవాలయము ఆరాధనకు సంబంధించినది. అయితే దేవుని ప్రజలు పరిశుద్ధులుగా ఉండాలి; కాని అది వారి చేతులలో లేదు. దేవుని వాక్యము విని, ఆయన మాట ప్రకారము నడచినప్పుడు మాత్రమే నిజమైన ఆరాధన ఉంటుంది. దేవుని సన్నిధిలో మన జీవితములను సమర్పించుకొని, ఆయన చిత్తము ప్రకారము జీవించాలి.

దేవునిపై మనం ఆధారపడుతూ, దేవునితో సమాధానముగా ఉండాలి, మరియు కేవలం ఈ లోకపు విషయాలు వెంబడించకుండా దేవుని వాక్యమును పాటించాలి. దేవుని నీతి యొక్క ఆధారము ఒక ప్రార్థనగా ఆలోచించవచ్చు, కాని విశ్వాసం కూడా ఒక ముఖ్యమైన విషయం. దేవుని వాక్యము మనకు నిత్యజీవము కలిగించును. దేవుని వాక్యము వినుట మాత్రమే కాక, దానిని ఆచరించుట కూడా అవసరము; నిత్యము దానిని ప్రేమించుట, ఆచరించుట మరియు అనుసరించుట (6–7 వచనాలు). దేవుని వాక్యమును మన జీవితములోకి తీసుకొని వచ్చి, దాని ప్రకారము జీవించినప్పుడు మాత్రమే దేవుని ఆశీర్వాదములు పొందగలము. ‘ఆశ్రయము’ అంటే దేవుని మీద ఆధారపడుట. ‘ఆశ్రయము’ ఎల్లప్పుడూ స్థిరమైన ఆత్మకు కలిగించును. మన జీవితములో దేవుని మీద ఆధారపడినప్పుడు, ఆయన మనలను నడిపిస్తాడు. దేవుని వాక్యము మనకు మార్గదర్శకమై ఉంటుంది. కాబట్టి, ప్రేమతోనూ మరియు న్యాయముతోనూ జీవించుటకు మనము పిలువబడ్డాము. మనము దేవుని మీద నమ్మిక ఉంచి జీవించాలి. మనకు ఎదురయ్యే పరిస్థితులలో దేవుని మీద విశ్వాసము ఉంచినప్పుడు ఆయన మనలను ఆదరిస్తాడు. మనము దేవుని వాక్యమును పాటించాలి. మన జీవితాలలో దేవుని చిత్తము నెరవేరినప్పుడు, ఆయన మనలను ఆశీర్వదిస్తాడు. దేవుని మాటను నిర్లక్ష్యము చేయకూడదు. మనము దేవుని సన్నిధిలో జీవిస్తూ ఆయనను ప్రేమించాలి.

హెబ్రీయుల గ్రంథము మనకు ఎంతో ముఖ్యమైన విషయాలను తెలియజేస్తుంది. యేసు క్రీస్తును విశ్వసించిన వారందరికి ఆయన సాక్షిగా నిలిచియున్నాడు. యేసు మనకు విశ్వాసమునకు ప్రధానుడై ఉన్నాడు. ఆయన మనలను రక్షించుటకు వచ్చెను. మనము ఆయనను విశ్వసించి, ఆయన మాటలను పాటించాలి. క్రీస్తును విశ్వసించుట వలన మనము దేవుని పిల్లలముగా అవుతాము. ఆయన మనలను తన కుటుంబములో చేర్చుకొనెను. యేసు మన పాపములను క్షమించుటకు, రక్షణను ఇవ్వుటకు వచ్చెను. మనము ఆయనను విశ్వసించి ఆయన మాట ప్రకారము జీవించాలి. ఆయనను ప్రేమించి, ఆయనలో నిలిచియుండాలి.

ఇక్కడ మనకు ఆశీర్వాదపు మార్గములో దేవుని వాక్యమును పట్టుకొని ముందుకు సాగాలని ప్రభువు చెబుతున్నాడు; అంటే దేవుని మీద నమ్మకము ఒక దృఢమైన పునాదిగా ఉంటుంది. హెబ్రీయుల గ్రంథము, గతంలో దేవుని ప్రజలు ఆయన మాటను వినకపోవడం వలన శిక్షను పొందిన విషయాన్ని గుర్తుచేస్తుంది (హెబ్రీయులు 1:1–2). అయితే, మనము దేవుని మాటను వినాలి, విశ్వాసముతో జీవించాలి. యేసుక్రీస్తు మనకు రక్షణను ఇచ్చాడు. ఆయన మీద విశ్వాసము ఉంచి ఆయనను వెంబడించాలి. హెబ్రీయుల గ్రంథము మన విశ్వాసాన్ని “మన ప్రభువును యేసు నమ్ముదము” (3:1, 12:2) అని చెబుతుంది. మన విశ్వాసాన్ని కట్టి మరియు బలపరచి జీవించాలి.

యోహాను బాప్తిస్మమిచ్చువాడు జైలులో ఉండి యేసు చేస్తున్న పనులను విన్న తరువాత, యోహాను తన శిష్యులను పంపి, రాబోవువాడివి నీవేనా, యోహాను బాప్తిస్మమిచ్చువాడు ఎవరి గురించి సాక్ష్యమిచ్చాడో ఆయననే అని తెలుసుకోవడానికి అడిగాడు. యేసు యోహానును ఒక ప్రవక్తగా, మరియు ఒక ప్రవక్తకన్నా ఎక్కువైన వ్యక్తిగా ప్రశంసించాడు. రెండు స్థలాల మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసాన్ని గుర్తించాడు: రాజభవనం మరియు అరణ్యం. రాజభవనం రాజు యొక్క నివాసం; అతడు సున్నితమైన వస్త్రాలు ధరించాడు. అరణ్యం మాత్రం సాధారణంగా తిరుగుబాట్లు చేసిన తనయుల నివాసం (7–10 వచనాలు). యేసు యోహానును తన ముందుకు వాడిగా అంగీకరించడం ద్వారా ఒక తనని ప్రవక్తతో తనను తాను గుర్తించుకున్నాడు. ఈ సందర్భం యేసు యొక్క స్నేహితులలోని ఒక ముఖ్యమైన అంశంపై ఒక అంతరాన్ని అందిస్తుంది. ఆయన తనను తాను ఏ విధమైన రాజకీయం అమాయకుల నుండి దూరం చేసుకొని, ప్రవచన పిలుపు యొక్క వారసత్వంలో తనను తాను గుర్తించుకున్నాడు (17–18 వచనాలు). యేసు తన ప్రవచన ఆచరణ యోహానుతో ఇకపై కలిగినది కాదు సూచించాడు; యేసు చెరసాలలో ఉన్నాడు, అయినప్పటికీ వారి జీవనశైలులు భిన్నంగా ఉన్నాయి. యేసును అరణ్యానికి తనను తాను ఉపసంహరించుకున్నాడు; యేసు మాత్రం బలహీనమైన సమాజంతో సంబంధం గుర్తింపుతో నిమగ్నమయ్యాడు, అంతగా నిమగ్నమయ్యాడు కాబట్టి ఆయన పేరు పెట్టి పిలిచే స్థాయికి కూడా వెళ్లాడు.

పిలుపు పహార్తానికి సంబంధించినది. కొరతను మరియు దెయ్యయా యొక్క పైత్యం దేవుని వైపు తిరగడంలో వారి పైత్యం. అద్భుతాలు జరిగాయి, అయినప్పటికీ పహార్తాపసన జీవితం ఎలా సాగునో లేదు. యేసు చేసిన కార్యాల మన కాలానికి కూడా సంబంధించినది. భారతదేశంలో మన సమకాలీన క్రైస్తవ్యం రాజుల వలె వస్తువులు ధరించే తనను తాను ప్రకటించుకునే వారితో నిండిపోయింది. ఆ అద్భుత ప్రవక్తల విషయములో జాగ్రత్తగా ఉండండి. యేసు తనను తాను గురించి తనను ప్రవచన పరంపర సాక్ష్యాన్ని మరియు సామాజిక జీవితంలోని ఆచరణను ప్రతిబింబించిన వారి పరంపర. ప్రవచనాత్మకంగా ఉండటం అంటే బలహీనుల పక్షం ఉండటం మరియు న్యాయం, ప్రేమ మరియు నీతి యొక్క దేవుని రాజ్యానికి సాక్ష్యమివ్వడం.